5 - با اين بيان كه فرمانروايان « ظلّ اللَّه في الأرض » ( سايهء خداوند بر روى زمين ) هستند ، و اين كه ابوبكر ، عمر ، عثمان ، على ( عليه السلام ) و بنىاميّه و بنىعبّاس همگى با زور و شمشير به حكومت ديكتاتورى رسيدند مىتوان ديكتاتورى فرمانروايان را تقويت كرد . مثلًا ابوبكر با شمشيرِ عمر و تهديد او و ترس مردم از او كه مبادا خانه‌هاى ايشان را مانند خانهء فاطمه دخت پيامبر ( عليهما السلام ) به واسطهء سرپيچى از حكم زور دستگاه خلافت ، به آتش بكشد ، به خلافت غاصبانهء ديكتاتورى دست يافت . عمر با وصيّت ابوبكر خلافت را غصب كرد ؛ و عثمان با دستور عمر غاصب خلافت شد ؛ و على ( عليه السلام ) با انتخاب انقلابيّون به خلافت رسيد ؛ و معاويه با شمشير ، خلافت را غصب كرد ؛ و سپس بنىاميّه غاصب خلافت شدند ؛ و سفّاح ، اوّلين خليفهء غاصب عبّاسى و نخستين ديكتاتور از بنىعبّاس با قدرت شمشير بر بنىاميّه فائق آمد ، سپس بنىعبّاس پس از او ديكتاتورى را به ارث صاحب شدند ، همهء اينها دليل بر آن است كه حكومت در اسلام از نوع ديكتاتورى است . 6 - با مشغول كردن فرمانروايان به امور پوچ و بيهوده مىتوان ايشان را از مجازات دزدان و راهزنان بازداشت و از دزدان و راهزنان حمايت كرد و اسلحه در اختيارشان قرار داد و به ادامه دادن دزدى و راهزنى و آشوب و اغتشاش تشويقشان كرد تا سرانجام ناامنى در ممالك اسلامى گسترده‌تر گردد . 7 - بايد با ترويج مذهب جبر در ميان مسلمانان و اين كه همهء امور با قضا و قدر خداوند و بدون اختيار بندگان صورت مىگيرد « 1 » ايشان را از بهداشت دور نگه داريم ، بدين نحو كه به ايشان بگوييم كه علاج بىفايده است . آيا خدا در

--> ( 1 ) . مسألهء قضا و قدر صحيح است ولى مذهب جبر باطل مىباشد ، زيرا دعا و تغيير در رفتار انسان‌مقدّرات الهى را عوض مىكند .